woensdag 13 mei 2015

Wat zeg je ?

Als piepkleine baby werden de oren van Christian getest en nog meer getest en de aardige mevrouw die ik toen hier thuis had schrok enorm. Ze meette hélemaal niets.Tja, dan kom je dus in de molen met zo een klein mannetje. Bij het audiologisch centrum in Alkmaar werd geconstateerd dat Christian geen gehoorgangen heeft en dat het geluid dus van buitenaf niet zijn oor ingaat. Een gehoorapparaat ín het oor had dus geen zin en dus kreeg hij een Baha op een zachte elastieken band om zijn hoofd.

Ik heb héél veel met hem gepraat, bij alles wat ik deed vertelde ik ook wat ik deed. Ik ben er van overtuigd dat dat hem geholpen heeft te komen waar hij nu is. Een kind zónder enige spraaktaal ontwikkelingsachterstand. Dat is bijzonder, ook volgens de ambulante begeleider van de dovenschool. Hij is het enige kind dat zij begeleidt, zonder spraakproblemen.

Christian werd ouder en we merkten aan hem dat die band hem steeds meer ging irriteren. Op school droeg hij het trouw maar buiten of bij visites... deed hij hem af. Toch wat schaamte want ow wat viel dat ding op. Maar bovenal, zo een band om je hoofd zit ook gewoon niet lekker.
En dus hebben wij hem zelf aan laten geven wanneer hij voor een baha-implantaat (schroef) wilde gaan. Een paar maanden geleden vond hij de tijd rijp. En dat was een mooi moment. Want wij dachten dat er vast een enorme wachtlijst voor zou zijn en dan zou hij als een nog knapper mannetje naar de middelbare school gaan (hij zit nu in groep 7).
De KNO-arts in Hoorn werd bezocht en die gaf direct groen licht. Christian kwam op de wachtlijst.
Half maart werd ik gebeld dat er iemand had afgezegd, of Christian het zag zitten op 23 maart geopereerd te worden. Dat ging ineens wel razendsnel.

Het viel niet mee... vond ik dan. Het wachten in het ziekenhuis duurde lang en hij heeft toch wel een behoorlijke nabloeding gehad. Begin van de avond mocht hij weer naar huis.
De ochtend erna werd ik gebeld door anesthesie met de mededeling dat 'ik niet hoefde te schrikken' maar dat hartslag van Christian tijdens de operatie zó laag werd dat er medicatie moest worden toegediend én dat de kinderarts het verstandig vond zijn hart te checken. Pfffff lekker zo een bericht.
Afijn, we zijn dus nog een aantal keren terug geweest naar het ziekenhuis, voor een kastje om de hartslag te meten én hij moest voor een echo. Gelukkig zag het er allemaal gezond uit.
En ze houden het er dus op dat Christian een reactie heeft gehad op de narcose, het gebeurt wel vaker maar bij kinderen willen ze dan toch het zekere voor het onzekere nemen. Wij vonden het nogal apart dat we zomaar naar huis zijn gestuurd zonder de arts te spreken die geopereerd had. Achteraf bleek dat de anesthesiste in opleiding het voorval niet gemeld had tijdens de operatie. Wij hebben haar nog gesproken en zij heeft daar een fout in gemaakt. Overigens was het niet zo dat er toeters en bellen afgingen want dan had de kno-arts het natuurlijk wel meegekregen. Fouten worden gemaakt maar het was wel mijn kind hè, was even geen leuke tijd zegmaar.

Maar nu, nu is Christian súperblij en heel trots want gisteren mocht eindelijk zijn nieuwe BAHA op de schroef worden geklikt. Het erop klikken moet nog even wennen want je moet toch wel wat kracht zetten om 'm goed vast te klikken maar nu lijkt hij dat door te hebben. En dan wennen aan de geluiden die je eerst niet hoorde en nu opeens wel! Een krakende plastic tas (wat een irritant geluid mam) of een tjilpende koolmees. Ow en ik mag niet zo hard meer praten van 'm. Oeps, ook voor mam even wennen. Over een week of 6 moet hij terug komen en dan mag hij aangeven of de instellingen zo goed zijn of dat er nog iets moet worden bijgesteld. Hij lijkt nu ook wel iets beter te horen dan met de oude baha maar dat moeten latere testen nog uitwijzen.

Mag ik even? Ik ben echt heel heel heel trots op mijn bikkel. Het viel allemaal niet mee de reis hier naartoe en er zijn ook best wat tranen gevallen maar nu zie ik weer een grote smile op dat gezicht!
En ja hij moet naar de kapper maar ook dat mocht natuurlijk niet voordat alles goed geheeld was.






maandag 4 mei 2015

Lekker opruimen

Och, ik ben toch zoooooooooooooo lekker aan het opruimen. Niet dat daar ooit een eind aankomt maar okee.
Mijn hobbykamertje puilt uit, dat moet anders!
En als het anders moet, dan ook rigoreus.

En dus gaat dit weg.
Echt? Ja echt! Zucht (au).
Ik ga het maar op Marktplaats zetten om er zelf ook nog iets wijzer van te worden. Wat vraag je voor zo een stapel hè (bijna 10 kg), ook weer zoiets.



























En dat kamertje is nog lang niet leeg natuurlijk, er moet echt nog veel meer weg. Ruimte, lucht en licht mijn hoofd!

Ik ga zo samen met Laura boodschapjes doen. Wij gaan vanmiddag samen een high tea maken.
Omdat de beugeltandarts niet zo lief voor haar is geweest moeten het vooral zachte dingen zijn.
Dat is ook de reden dat we het maar gewoon thuis doen in plaats van een theehuis. Het is niet fijn als je niet gemakkelijk kunt eten.
En we spoelen het natuurlijk weg met heeeeeeeeeel veel thee (uit mijn hernieuwde theepot).

Manlief is samen met Christian naar het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. Die zullen zich ook wel vermaken.

En vanavond... 2 minuten stil .... jullie toch ook?

vrijdag 1 mei 2015

Pimp je servies... en alles wat je vinden kunt!

Ik heb het wel vaker gedaan, getekend op mokken. Maakte gezichtjes, zette er een plantje in.

Maar nu moest m'n servies eraan geloven.

Ik pakte de theepot uit de kast, zocht m'n porseleinstift op.....
en begon te freewheelen met de tong uit de mond.Echt zó leuk om te doen.




Laura en ik leefden ons uit op een paar mokken.
Het grappige kleine vaasje vond ik bij de kringloop en die bleef ook niet wit. Eigen ontwerp van Laura. Inmiddels doet het dienst als lepelvaasje.






















En zo alles op een gezellig blad op m'n aanrecht geeft een mooi geheel.

Ik heb ineens een vreselijke drang naar rust in m'n hoofd, niet teveel prikkels, niet teveel kleur. Dus langzamerhand komen er wat andere accessoires bij. Mijn overvolle vitrinekast is nu ook een stuk rustiger. Dat laat ik later nog zien.

maandag 27 april 2015

Koningsdag vondsten

Eigenlijk zouden we op een kleedje gaan zitten, Christian en ik. Maar de weersverwachting (die dus achteraf meeviel) gecombineerd met mijn zere rug brachten me op andere gedachten. De spulletjes proberen we wel op een andere manier te slijten.
Zoals ieder jaar deed ik een rondje Koog. Eigenlijk had ik wel een doel: thuiskomen met mooie zwarte of witte vaasjes of andere mooie spulletjes. Maar wat er stond vond ik niet mooi, dat werd 'm dus niet.

Ik heb vandaag precies € 1,-- uitgegeven ! (nadat ik 's morgens het heeeeeeeeeeele huis heb uitgekamd naar véél kleingeld hahahaha).

Ik kwam thuis met :

een bolletje donkerblauw dun katoen, Lanarte kid mohair (50% mohair 50% cryl), Berger du Nord Silkid  (mohair, viscose, acryl) en Fifi  (katoen, mohair, acryl).
Niet gek toch? Wat zal ik er van maken?

vrijdag 24 april 2015

Gehaakte tas

En klaar ! Een gehaakte tas met een beetje van een patroon en een beetje van mezelf.
Op het laatste moment toch ook nog maar een knoop opgezet, maakt het nog wat leuker.
Je herkent dit garen vast, de dikkere versie van Scheepjes Stonewashed.
Die bollen lagen al lang te liggen, ik ben wel 3x begonnen aan een project maar het was het steeds niet. En toen opeens... werd het een tas ! Natuurlijk niet echt lentekleuren maar ja dit was wat ik had en bovendien vind ik dat petrol kleurtje zoooooooooo mooi ♥
Als voering gebruikte ik een kringloopshirt dat ik natuurlijk meenam voor de print.
Zie je het vosje loeren naar het vogeltje ?






dinsdag 21 april 2015

Work in Progress

oftewel W.I.P.


yep... ik geloof dat ik weer in een bepaalde flow zit.
Bijna klaar!

maandag 20 april 2015

Kleurrijk Kussentje


















Afgelopen week de grote bak met restbollen acryl er eens bij gepakt en zomaar wat gedaan.
Het werd een vrolijk geheel. Ik combineerde het met een retro lap. Mijn naaimachine doet het opeens weer dus er kwam ook nog en rits in en dan krijg je een opvallend kussentje.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...