Van Alles

Zo.... daar ben ik weer eens.... rustig hier hè. Maar schijn bedriegt, want Christian mag dan wel al vakantie hebben, ik ben druk met van alles en nog wat. Niks bijzonders maar gewoon druk met dingen waar je druk mee kunt zijn. Vaaaaaaaaaaaag.

Afijn, 1e Paasdag maakten we een heerlijke wandeling, gewoon even de rust opzoeken, lekker!
Even naar de duinen in Heemskerk, niet ver hier vandaan.

En dan zie je dit :

Schaapje, schaapje.... heb je witte wol....

Héle grote - en ook best wel enge - Schotse Hooglanders....

Wij volgden een route van 5,5 km.... maar misten een paaltje.... en voor we het wisten waren we over het wildrooster..... en stonden we oog in oog met deze rakkers. Ze zien er heel rustig uit en waarschijnlijk zijn ze dat ook als je ze gewoon met rust laat maar op internet kwam ik toch wat filmpjes tegen van deze zelfde plek.... met stieren die mensen toch wel een beetje aanvielen. Gewoon er omheen lopen werkt het beste denk ik. Of je klimt in een boom. Verderop waren er nog meer en toen besloten we toch maar weer om te keren (moesten we ook weer langs deze owwwww). Paaltje weer gevonden, de route ging óver de uitkijktoren heen, je moest er aan de andere kant weer af.

Een foto van de denneappels (héle grote) die we vonden heb ik niet maar Christian ging helemaal los met rapen.

Na de uitkijktoren ging de route meer richting duinen, wat meer open daar. Mijn oog werd getrokken naar een hekwerkje dat tussen wat struikjes stond. Nieuwsgierig als ik ben..... kijk nou toch. Ik zag wel dat het een graf was maar hier liggen..... 2 honden! Toch wel bijzonder hoor dat je dit zomaar tegenkomt.

We hebben ons voorgenomen wat meer de natuur in te gaan, het voelt goed, lekker de buitenlucht opsnuiven. Alleen jammer dat de kids na 3 km al begonnen te piepen. Dat wordt vast beter als ze er aan gewend raken :-)

Hopelijk gaat m'n rug weer meedoen, gisteren schoot het er weer in. Zo niet grappig.

Niet goed voor m'n humeur. En vandaag is het alweer 6 jaar geleden dat ik m'n moeder verloor.

Ik ben niet extra verdrietig hoor maar het voelt nog altijd raar, leeg. Ik mis haar gewoon.

xxx

Allemaal Beestjes

Jullie weten het hè, ik ben gék op beestjes, kleine kriebelige beestjes, mooie, bijzondere beestjes. Ik heb er wat mee. Ik weet, klinkt gek, want ik wil heus geen spin op m'n hoofd hebben maar ik vind het wel echt prachtig om naar te kijken en te ontdekken met wat voor beestje we te maken hebben.

Dus toen juf vroeg of ik mee wilde met de excursie hoefde ik niet na te denken. Want... de klas van Christian ging naar het Naardermeer. Het Naardermeer bestaat uit grote plassen waaromheen moerasbossen en drassige weilanden liggen. Je vindt hier veel vogels, amfibieën en zoogdieren.

Afijn, zo gezegd zo gedaan. Maandagochtend was het zover, met de hele bubs van groep 5 in de bus. Groep 3/4 ging ook mee.
Groep 3/4 ging éérst de boswandeling doen en wij gingen als eerste op de fluisterboot een tocht maken over de plassen.

Het was best wel frisjes aan boord maar dat mocht de pret niet drukken. Van fluisteren kwam niet veel want je hebt met enthousiaste kinderen te maken die álles willen weten. Onderweg werd de boot tegen het riet aangelegd zodat er watermunt geplukt kon worden. Hier werd later thee van gezet.


We zagen zwanen, eenden, aalscholvers, af en toe sprong er een vis omhoog. Zo een tochtje is echt heel leuk. Halverwege gingen we aan land. De tonnetjes die aan boord waren werden uitgedeeld en de kids konden aan hun opdrachtjes beginnen. Er werden bloemetjes en plantjes geplukt om parfum van te maken, op een grote kaart kon je zien wat voor plant je had. Giftige planten moesten we laten staan ;-)
Om beurten gingen de groepjes het trilveen in, nou dat was een heel avontuur.
Het lijkt alsof je op gras staat maar wat je zo op het oog niet ziet is dat er water onder ligt, het is net een trampoline. En neem van mij aan.... je blijft niet droog!

Je ziet Christian hier denken, what the peeeeeeeeeeep!

De gympen mochten vies dus zijn nieuwsgierigheid won het van de spanning. Het voelde echt heel raar daar te staan. Als je op dezelfde plek bleef staan zakte je namelijk weg.

Vervolgens liepen we achter de gids aan door het broekbos, dwars door struiken heen.

In het trilveen zag ik dit :

vleesetende plant (zonnedauw)

Halverwege losten de groepen elkaar af en gingen wij aan de wandeling beginnen. Waar ik in eerste instantie geen fluit aan vond want die gids die liep en liep maar en vertelde helemaal niets ! Wel jammer hoor.
Hij bracht ons naar de eendenkooi waar we gingen lunchen. Oh hemel, wat een drama! Op de plek van de eendenkooi stonden houten bankjes waar de kids op gingen zitten om hun meegenomen broodjes op te peuzelen. En waar ze vandaan kwamen weet ik niet maar binnen no time konden we niets meer zien omdat er overal... echt miljarden... beestjes rondvlogen. Kleine beestjes, leken fruitvliegjes maar.... niet zo onschuldig want het bleken KNUTTEN te zijn. En knutten zijn NIET LEUK! Ze vallen je in hele groepen aan, zitten overal op je hoofd, in je oren, op je handen en wat doen ze daar? Ze BIJTEN je. De vrouwtjes-knutten dan, de mannetjes doen niets (hihi), de vrouwtjes hebben het bloed van hun slachtoffer nodig om hun eitjes te kunnen leggen. Oh my.... die kinderen raakten compleet in de stress en wij ook hoor. Broodje eten ging echt niet, geprobeerd maar ik heb honderden beesten erbij opgegeten. We hebben het kort gehouden daar en aan de gids gevraagd of we door konden lopen. De kinderen en wijzelf ook zaten ónder de rode plekjes. Ikzelf had niet zo een last van jeuk maar een aantal kinderen liep de hele tijd de krabben en hebben naar ik heb gehoord al een bezoek aan de dokter gebracht en anti-gif gekregen omdat ze overduidelijk een reactie hebben op die beten. Gelukkig kunnen mensen geen blauwtong krijgen, want knutten brengen wel die ziekte over op herkauwers (kijk maar eens op wiki).

We liepen richting het meer en daar hebben de kids zich uitgeleefd met hun schepnetjes. Dat was echt heel leuk want wat leeft er veel in het water !

kikkervisje

bloedzuiger

 

larve van een libelle (glazenmaker)

 

Larve van een geelgerande watertor (links), larve van een glazenmaker, bloedzuiger

  waterschorpioen (soort wants)

 
 Mooi hè die beestjes !!

Het was me het dagje wel, we hebben heeeeeeeeeeeeerlijk geslapen !

Weet je wie er ook helemaal gek is van beestjes? Susan, hahahaha grapje ! Samen met Susan heb ik ontdekt met welk beestje zij te maken had. Ook héél apart. Kijk maar eens.

Fijne dag !
*** Syl ***

Een bijzondere dag

Ik schreef er al over, onze wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen, hoe fijn het was zo lekker in de natuur.

Wat ook heel bijzonder was, is dat we dít tegenkwamen tijdens onze wandeling.

 

Het zal geen uitleg behoeven, dit vliegtuig is niet zomaar uit de lucht gevallen, daar was Duits geschut voor nodig. We hebben daar even op een bankje gezeten en er met elkaar over gepraat.

Omdat we vlakbij Zandvoort waren zijn we natuurlijk ook nog naar het strand geweest.
Koud was het absoluut niet maar er stond wel behoorlijk veel wind.

 

 

Nadat we helemaal zijn uitgewaaid zijn we naar de Eerebegraafplaats te Bloemendaal gegaan, dat daar niet zover vandaan ligt.
En wel hierom :

Hier ligt de opa van René begraven, zijn grafsteen zegt het allemaal.

Samen met heel veel andere verzetsstrijders vermoord door de Duitsers, in de duinen. Dezelfde duinen waar we net nog zo fijn doorheen gelopen zijn. Het is al zó lang geleden maar als je op dit plekje bent, waar je niets hoort, alleen maar het kwetteren van vogels en de roep van een uil, dan worden je gedachten meegevoerd naar ál die mensen die hier liggen. Helden zijn het, die hebben gestreden voor ónze vrijheid.

Laura en Christian waren behoorlijk onder de indruk.

Opa Stil ligt tegenover Hannie Schaft, zij is het symbool geworden van het verzet.

 

Wat het voor René helemaal een bijzondere plek maakt, is dat ook zijn vader hier verstrooid is. René heeft er alles aan gedaan de grote wens van zijn vader te vervullen, namelijk dat hij vlakbij zijn vader verstrooid mocht worden. Het heeft wat tijd gekost maar uiteindelijk kregen we toestemming. Heel bijzonder, niet iedereen krijgt daar toestemming voor maar ook mijn schoonvader is oorlogsveteraan.

Hij praatte daar niet over, er zijn teveel gruwelijke dingen gebeurd die hij nooit een plek heeft kunnen geven.

 

Vanavond.... zijn wij 2 minuten stil, om deze helden te herdenken maar ook alle andere gevallenen, in welke oorlog dan ook, Nederlands, Duits, álle gevallenen. Opdat het nooit weer gebeurt.

***

De Amsterdamse Waterleidingduinen

Gisteren hebben we een heerlijke dag gehad in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Hoewel de naam anders doet vermoeden, ligt dit aan de kust, ten zuiden van Zandvoort.

 

We hebben een lekkere wandeling gemaakt, natuurlijk kozen wij voor de lange route (ca. 7 km) en onderweg kwamen we behoorlijk wat damherten tegen. Ook veel vogels trouwens, zoals het roodborstje en een grote bonte specht. Maar vogels vliegen en zijn schuwer dan herten denk ik want ze lieten zich niet goed vangen op mijn simpele cameraatje.

foto van internet

 dit is 'm, hier hebben we er wel een stuk of 5 van gezien, mooie vogel hè?!

Ik heb nog wel een Vlaamse Gaai weten te klikken.

Christian heeft de rest van de familie vastgelegd :-)

Voor de gelegenheid heb ik m'n brilletje (voor veraf) maar even opgezet, anders had ik helemaal geen hert gezien ben ik bang.

 

Dit vond ik wel zó een droppie! Heel stil probeerde ik steeds dichterbij te komen... en dat is gelukt zoals je ziet.

 

Ik moet van Christian even melden dat Laura en hij het allerdichtst bij een hert zijn geweest, stokstijf stil stonden ze met het hert op een meter van ze af. Heel bijzonder. Maar toen ik het wilde vastleggen was het beestje natuurlijk al weggerend.

 

Ik heb gelezen dat er net na de bronsttijd heel veel herten zijn gestorven door verzwakking en ook door honger. Dat waren voornamelijk mannetjes. Er is een nieuw hek om het gebied neergezet om de weilanden en oogst van de boeren te beschermen maar de mannetjesherten die altijd in dat weiland kwamen eten stonden bij dat hek en hebben geen andere voedselbronnen gezocht (er is voedsel genoeg in het duingebied). Het is wel heel sneu maar ook wel een beetje de natuur denk ik. De hertenpopulatie neemt daar per jaar 20% toe (het zijn er nu rond de 2000 over het hele gebied) en er zijn ongeveer 100 herten doodgegaan. Reken maar uit, het worden er uiteindelijk toch steeds meer. Wel ben ik heel blij dat ik geen dode herten heb gezien want ze laten ze liggen omdat het voedsel is voor andere dieren die daar leven.

 

We hebben het erg getroffen met het weer, zo af en toe kwam de zon door en dan was het ook echt warm, jassen uit, fijn! Na deze wandeling was ons avontuur nog niet ten einde maar daar ga ik een nieuwe post over maken.

 

*** Syl ***